Z miasta

Uczniowie wystawili Jasełka Szczakowskie

W środę 24 stycznia br. na scenie teatralnej Domu Kultury w Szczakowej mieliśmy okazję obejrzeć Jasełka Szczakowskie w V Aktach wystawione przez uczniów klas IV Zespołu Szkół nr 3 pod kierunkiem swoich wychowawców: Joanny Kukuły, Magdaleny Ossysek i Piotra Budaka.

Jasełka Szczakowskie w V Aktach, autorstwa Piotra Budaka, opowiadają po raz kolejny dobrze nam znaną historię narodzin Jezusa Chrystusa, ale z zupełnie innej perspektywy. Autor przygotowując swą sztukę połączył z klasycznymi jasełkami jedną z najbardziej charakterystycznych i rozpoznawalnych historii bożonarodzeniowych – Opowieść Wigilijną Charlesa Dickensa. Z niej zaczerpnął pomysł bożonarodzeniowych duchów, które jednak nie nawiedzają Ebenezera Scrooge’a, a Jezuska opowiadając mu, jak wyglądał świat przed jego przybyciem, co jego narodziny dały ludzkości oraz jak święta zmieniały się na przestrzeni wieków. Jezusowi objawili się kolejno: Pastuszek, Archanioł Gabriel, św. Mikołaj z Miry (biskup) oraz jego dzisiejszy komercyjny odpowiednik, Santa Claus. To właśnie ostatni Duch i to, co sobą symbolizuje było głównym przesłaniem Szczakowskich Jasełek – ukazanie dzisiejszego wypaczenia magii świat, w których miejsce miłości i dzielenia się dobrem zajęły sklepowe promocje i wyścigi o najdroższe prezenty, nie zostawiając miejsca dla samego solenizanta – nowonarodzonego Jezusa. Poruszony widokiem przedświątecznej gorączki w supermarkecie Chrystus wyrusza w świat, aby ocalić prawdziwe znaczenie Bożego Narodzenia.

Rok za rokiem, wiek za wiekiem,

Gdzie ktoś kłócił się z człowiekiem

Jezus szeptał mu do ucha,

Wiedząc, że go ten usłucha,

Twarde serca kruszył zręcznie,

By znów grały w piersi dźwięcznie.

A na święta gasił spory,

By nie były to pozory,

Że brat śmieje się do brata,

Że znów siostra z siostrą gada,

Wszystkich łączył przy wieczerzy,

Czy ktoś wierzy, czy nie wierzy,

Jeśli miłość w sercu nosi

I o wszystko grzecznie prosi,

Wie, co w życiu najważniejsze,

By też życie mieć zacniejsze

Miłość bliźnich, wybaczanie,

Żadne zemsty i gniewanie,

Kto nauki takie przyjmie,

I przestrzegać będzie pilnie,

Nie zawiedzie on Jezusa,

Co tam sława, co pokusa,

Co pieniądze, samochody,

Telefony i wygody,

One wszystkie wnet przeminą,

Ci bogacze też wyginą,

Ale pamięć o dobroci,

Ta, na stałe tu zagości.

Kto posłucha, nie zaginie,

Tego wszelkie zło ominie.

Więc.. roznoście dobre słowa,

By świat cieszył się od nowa.

By radował się świętami

I kolędy śpiewał…z nami.

Autor: Piotr Budak

Click to comment

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze

To Top